Broekjes en rokjes
16 Jul 2010
Wat is het lang geleden zeg! Het alom bekende excuus zal ook ik moeten gebruiken: “Druk!” (ja, ik weet het, hoe cliché kunnen we zijn), maar het was ook echt wel razend druk hoor. De soldenperiode swingt de pan uit, de mensen houden van de zon en dat doet hun kopen. Wat zeggen we dan? Whoehoew! Aangezien ook ik van de zon hou zaten de vrije momenten die ik had tot op de nok gevuld met leuke plannen. Vorige week maandag ging ik soldenshoppen met C., diezelfde avond ging ik nog even langs bij B. en wat had die lieverd bij? Een limited edition versie van mijn favoriete parfum. Oh! Wat ruikt het heerlijk.
Woensdag ging ik de kleinste ophalen in de chalet en wie kwam daar op bezoek? Ja hoor, B (ik denk dat hij mij iets probeert duidelijk te maken). We hadden het reuze fijn samen, zelfs tijdens het voetbal (en B is zo’n mannetje die voetbal niet zo heel plezant vindt, op dat vlak draag ik de broek en hij de rok. Staat em goed hoor, zo’n rokje). Zaterdag richting Cactusfestival met mijn kleine zusje en wauw, wat smolt ik. Ze heeft het zo goed gedaan, alsof ze er gewoon thuishoorde. Een echt festivalkindje. Het blitzbezoekje van E maakte het nog plezanter!
Zondag eventjes gaan werken en dan terug richting chalet, want van daar vertrokken we de dag erop naar TW Classic. Raad eens wie op bezoek kwam? Ooooh jawel! B kwam eventjes langs, en niet zomaar, nope, hij kwam zijn fototoestel brengen zodat ik TW Classic kon vereeuwigen met gigantisch overdreven veel foto’s (jaja, ik ben echt zo’n mens). Er was natuurlijke de WK-finale, en samen met mij keek hij hem uit. Hij gerokt en ik gebroekt, we waren het eens: Spanje heeft terecht gewonnen.
TW Classic was geweldig, mijn zus deed het geniaal goed. Mijn mama was bezorgd (zoals het hoort) en ik was fier. De dag erna was het pijnlijk om op te staan en te gaan werken (pijnlijk? Het was een ware hel), zeker toen ik een telefoontje kreeg waarin men doodleuk meldde dat ik alle uurroosters opnieuw zou moeten maken en daardoor al mijn plannen voor de komende twee weken in het water vielen (kon ik niet mee lachen hoor, ik was van plan zelf eens het rokje te dragen en B te laten genieten, want eerlijk, ik sta heus wel veel beter met zo’n rokje). Gisteren kwam er dan nog eventjes een bimbo de hoek om loeren die B wou laten genieten van haar rokje (je weet wel, het Angelina Jolie type, en laat het duidelijk zijn, toendertijd was ik lid van “Team Jennifer Aniston”). Heerlijk hoe ze werd afgewimpeld.
Ondertussen zijn mijn uurroosters hermaakt, en ook al zal het met vertraging zijn, toch zal mijn moment in rokje er komen! Weet je wat het echt absoluut leuke is? Ik heb ondertussen drie paar schoenen meer om uit te kiezen. Oh en voor wie het zich afvraagt, B en ik zijn niet terug samen (die had je niet zien aankomen hé? Haha!)




